Vandaag ben ik 43 en dit had ik toen nooit kunnen bedenken.

Toen de oudste geboren werd, was ik wel eens aan het rekenen.

Als hij dan twintig wordt, ben ik 43 jaar.

Wat zal ik dan doen? Hoe zien mijn dagen eruit?

Hoe sta ik dan in het leven?

Drie keer zuchten.

And here we are. Vandaag ben ik 43 lentes jong.

Het is voorbij gevlogen.

Wat ik nooit had kunnen voorspellen, is dat ik nu doe wat ik doe.

Dat ik samen met Johan Leef zou runnen, een plek waar ontwikkeling, kracht en rust samenkomen, had ik toen nooit kunnen bedenken.

Ik werkte toen op kantoor en keek vaak op de klok: is het al 17.00 uur?

Mag ik al naar huis?

Je hoopt eigenlijk dat de dagen voorbij vliegen, ik leefde vooral voor de weekenden.

En het was altijd zó weer maandag.

Ik had geen idee wat ik wilde.

Wat mijn passie was.

Waar ik écht blij van werd.

Ik bracht de oudste naar de opvang (wat hij vreselijk vond trouwens) en ging daarna werken.

Of ik bracht hem naar mijn zus.

Niet omdat ik daar zo bewust voor koos, maar omdat dat was wat ik deed.

Mijn blik reikte gewoon niet veel verder dan dat.

Zelfontwikkeling?

Nog nooit van gehoord. Haha.

Er was nauwelijks ruimte of inspiratie om verder te kijken dan dat wat ik kende. Er moest gewerkt en gezorgd worden. Punt.

Toen mijn baan stopte en we verhuisden naar Groningen, sprak ik één ding met mezelf af:

Ik ga nooit meer op kantoor werken.

Dat ging trouwens nog wel één keer mis.

Ik werkte twee weken op een kantoor (een accountantskantoor geloof ik, iets met cijfers in ieder geval)

En na twee weken wist ik het: dit is het niet.

Ik ging daar zo’n beetje dood. Dramaqueen, je kent me ;-)

Daarna begon ik in het onderwijs.

Puur intuïtief eigenlijk.

Ik had eerder met kinderen gewerkt (kids met overgewicht) en voelde heel sterk:

Ik wil met kinderen werken.

Ik zag een vacature.

Had precies 0 ervaring.

Toch solliciteerde ik en werd aangenomen bij Yeppe.

Ondertussen besloot ik eindelijk, na járen, het Lekker in je vel-traject de wereld in te brengen.

En dat bleek een groot succes.

We werken nu alweer voor het derde jaar samen met de Willibrordschool, en we zijn onlangs een nieuw traject gestart met hele klassen: het ‘Groeien met groep’ traject. Waarin we boksen & yoga (elementen) gebruiken om te werken aan thema’s als: grenzen respecteren, samenwerken en verbinding met jezelf en met de ander. 

Ik werkte tot voor kort ook voor Doelab als mindsetcoach.

Dat paste me beter dan kinderen leren plannen, samenvattingen maken

of beter leren begrijpend lezen.

Als ik destijds niet voor Yeppe was gaan werken dan weet ik ook niet hoe ik mezelf had ontwikkeld.

Geen idee.

Ergens geloof ik ook dat je uiteindelijk wel terechtkomt bij wat je hier te doen hebt.

Soms via omwegen.

Via keuzes die achteraf pas logisch worden.

Vandaag ben ik 43 geworden, wéér een jaartje ouder en weer een jaartje wijzer.

Als ik nu terugkijk, zie ik ook mijn valkuil.

Van 0 naar 100 gaan.

Veel willen doen, omdat het anders niet ‘goed genoeg’ voelt.

Ik weet nu wat klopt, en misschien nog belangrijker: wat niet meer.

2026, het jaar van het ‘paard’.

Niet van rennen of bewijzen, maar van richting en kracht.

Mijn drie woorden voor dit jaar zijn dan ook: rust, kracht en focus.

Vandaag vier ik mijn verjaardag met Johan en de boys.

Een dag samen, Antwerpen in. My kind of birthday party ;-)